19.8.07

Περιμένοντας...



Καθισμένη στην παραλία μόνη, πάνω στην πετσέτα, να ακούω τραγούδια και να συνδέω τις λέξεις αυτών με τον ήχο των κυμάτων... έμεινα να περιμένω εκείνη τη φωνή μιας παρουσίας που θα ερχόταν να καθίσει πλάι μου και να μου πει: "Τι σκέφτεσαι;" Να με κοιτάξει με χαμόγελο, να σηκωθεί, να μου απλώσει το χέρι να με βοηθήσει να σηκωθώ κι έπειτα να με πιάσει φιλικά από τον ώμο και να μου πει: "Έλα! Έχω πολλά να σου πω και ακόμα πιο πολλά να σου δείξω!" Να ακολουθήσω νιώθοντας ασφαλής και να απομακρυνθώ από το οπτικό μου πεδίο χαμογελώντας...
Δεν εμφανίστηκε ποτέ.. μα... ξέρω πως υπάρχει....

19/08/07 16.11
φωτό: http://browse.deviantart.com/?qh=&section=&q=sitting+at+beach#/d23d894

Ταξίδι στη χώρα της αναζήτησης



Κάποιοι για κάποιον λόγο είναι ξύπνοι... άλλοι εργάζονται, άλλοι έχουν αϋπνία, άλλοι νιώθουν έντονη μοναξιά, άλλοι φοβούνται... Κάπου εκεί, ανάμεσα σε εκείνους βρέθηκα να παρακολουθώ την πορεία της νύχτας. Εκείνη απλωμένη παντού, να κάνει τους θορύβους πιο δυνατούς μέσα στη σιωπή. Θόρυβοι που ξαφνιάζουν που και που, αλλά έρχονται να θυμίσουν στο μυαλό πως δεν είναι εντελώς μόνο το σώμα και το πνεύμα που το φιλοξενεί...

Σςςςς... σιωπή. Όλες οι αισθήσεις βρίσκονται σε εγρήγορση. Η καρδιά χτυπάει πιο δυνατά. Τα γόνατα κόβονται. Η ανάσα γίνεται έντονη. Το σώμα ριγεί. Τα μάτια "σαρώνουν" τον χώρο. Ένας θόρυβος διαφορετικός από τους άλλους ξύπνησε το αίσθημα του φόβου. Χαμόγελο. Από το ανοιχτό παράθυρο μπήκε αέρας που έκανε το ξύλινο βάζο στο τραπεζάκι να πέσει... πλησιάζω... σηκώνω το βάζο και προχωρώ προς το παράθυρο απολαμβάνοντας τον δροσερό αέρα που σεργιανίζει ακόμα στα σοκάκια και τους δρόμους το άρωμα της βροχής που πριν λίγη ώρα ξέπλυνε τους δρόμους, τα παγκάκια, τα πεζοδρόμια και το μυαλό από τη σκόνη...

Πηγαίνω προς το ραδιόφωνο και βάζω τον αγαπημένο μου σταθμό. Σιγανές μπαλαντούλες αφήνουν τις νότες της μουσικής τους να χορέψουν ανάμεσα στις λέξεις και στον ήχο του ανέμου... Κλείνω τα μάτια... τα ανοίγω και πάλι... σιγοτραγουδώ ένα κομμάτι που ακούγεται από το ραδιόφωνο. Χίλιες σιωπηρές σκέψεις. Αφήνω και πάλι το μυαλό μου να επεξεργαστεί τις εικόνες. Και εκείνες να τις κάνω λέξεις μέσα στο νου μου...
05.49. Σε λίγα λεπτά θα έχω το πλεονέκτημα να παρακολουθήσω το μεγάλωμα της μέρας. Κι εγώ ανάμεσα σε εκείνους που εργάζονται, που έχουν αϋπνία, που νιώθουν μοναξιά, που φοβούνται. Είναι όμορφη η απόδραση από τα εγκόσμια που και που! Κι ας μπαίνεις σε έναν κόσμο φανταστικό που δεν υπάρχει ή σε έναν που υπάρχει και είναι όμορφος αλλά υπό προϋποθέσεις.


Και τώρα, πλησιάζοντας στο τέλος, αναρωτιέμαι: Τι είναι αυτό που γεννά σε κάποιους την ανάγκη για φυγή; Έστω και αν εκείνη μετουσιώνεται με ένα ταξίδι του μυαλού; Η αναζήτηση της αλήθειας του καθενός; Μια λέξη; Μια μουσική; Μια ανάμνηση που έφερε ο άνεμος κουβαλώντας τη από μακριά; Η μοναξιά; Όλα αυτά; Τίποτα απ' όλ' αυτά; Κάτι επιπλέον;



Η βάρδιά μου φτάνει στο τέλος της... καλημέρα...

19/08/07 05.53
φωτό:http://browse.deviantart.com/?qh=&section=&q=alone#/d12cp19

7.8.07

Ψάχνοντας το δικό μου κόσμο....

Η ζωή μοιάζει διαφορετική όταν βρίσκομαι μόνη, από επιλογή, πάνω σε μια πετσέτα με τα ακουστικά στ' αυτιά να ακούω τραγούδια της επιλογής μου μπροστά στη θάλασσα, ενώ τα κύματα βρέχουν τα πόδια μου...
Αποκόβομαι από τα εγκόσμια και μπαίνω στον δικό μου κόσμο όπου νιώθω πιο ασφαλής, πιο γαλήνια. Δεν ακούω τις φωνές γύρω μου και το μόνο που έρχεται στ' αυτιά μου είναι η μουσική, τα λόγια και λιγάκι στο βάθος η θάλασσα η αγριεμένη. Ακόμα και οι σκέψεις κάνουν ησυχία γιατί σέβονται τον κόσμο μου... αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν! Γεμάτος από σκέψεις ο κόσμος μου!
Και η θάλασσα ολόρθη να φαντάζει η μόνη δύναμη μπροστά μου κι ας πάει όπου φυσάει ο άνεμος...

07/08/07 02.16

φωτό:http://browse.deviantart.com/?qh=&section=&q=waiting#/d1cmngg