Τα λέω σε 'μένα να τ' ακούσω εγώ.
21.11.12
20.11.12
Fragile
Ο Αναρχικός είναι ρομαντικός.
Φιλόσοφος. Πάει κόντρα στο σύστημα γιατί πολεμάει για ένα σύστημα δικαιοσύνης. Είναι φιλοτέχνης.
Και καλλιτέχνης. Έχει πάθος. Και φωνή. Και σιωπή. Στοχεύει στην αφύπνιση και
στην ελπίδα. Φτιάχνει ζωή. Με ζωή. Ο Αναρχικός γράφει συνθήματα σε τοίχους που
σκαλώνουν τα βλέμματα. Και τα μυαλά. Φιλιέται μέσα σε καπνογόνα για δείξει πως
η αγάπη βρίσκεται παντού. Είναι ιδεολόγος. Φοράει all star. Ακόμα και με κοστούμι.
Φοράει σχισμένο τζην. Ακόμα και με γραβάτα. Ο Αναρχικός είναι το χέρι που σε
τραβάει από τον καναπέ. Έχει έμπνευση. Είναι ζωγράφος των δρόμων. Και ποιητής
αξιών. Δεν κρύβει το βλέμμα του. Ούτε τη φωνή του. Είναι θυμωμένος. Όχι
τσατισμένος. Σέβεται και, απαιτεί τον σεβασμό. Είναι πολεμιστής αξιών. Στην
πρώτη σειρά. Πάντα. Πολεμάει στον πόλεμο που κηρύσσουν οι άλλοι. Δε δημιουργεί
πολέμους. Φωνάζει για να ακουστεί. Και να ξεσηκώσει. Όχι για να τρομοκρατήσει. Έχει μάτια ανήσυχα. Και
βλέμμα διεκδικητικό. Είναι ελπίδα.
17.11.12
14.11.12
12.11.12
Missed me
If you kiss me,
mister, I might tell my sister.
If I tell her, mister, she might tell my mother and my
mother, mister, she might tell my father and my father,
mister, he won't be too happy and he'll have his lawyer
come up from the city and arrest you, mister,
so I wouldn't miss me if you get me, mister, see?
Missed me, missed, me now you've got to kiss me.
If you kiss me, mister, you must think I'm pretty.
If you think so, mister, you must want to fuck me.
If you fuck me, mister, it must mean you love me.
If you love me, mister, you would never leave me
it's as simple as can be!
Missed me, missed me, now you've got to kiss me.
If you miss me, mister, why do you keep leaving
if you trick me, mister, I will make you suffer
and they'll get you, mister, put you in the slammer and forget
you, mister, then you'll miss me won't you, miss me
won't you miss me?
Missed me, missed me, now you've got to kiss me.
if you kiss me, mister, take responsibility.
I'm fragile, mister, just like any girl would be
and so misunderstood so treat me delicately.
Missed me, missed me, now you've gone and done it,
hope you're happy in the county penitentiary
it serves you right for kissing little girls, but I will visit, if you miss me.
Say you miss me.
How's the food they feed you?
Do you miss me?
Will you kiss me through the window?
Do you miss me, miss me?
Will they ever let you go?
I miss my mister so.
If I tell her, mister, she might tell my mother and my
mother, mister, she might tell my father and my father,
mister, he won't be too happy and he'll have his lawyer
come up from the city and arrest you, mister,
so I wouldn't miss me if you get me, mister, see?
Missed me, missed, me now you've got to kiss me.
If you kiss me, mister, you must think I'm pretty.
If you think so, mister, you must want to fuck me.
If you fuck me, mister, it must mean you love me.
If you love me, mister, you would never leave me
it's as simple as can be!
Missed me, missed me, now you've got to kiss me.
If you miss me, mister, why do you keep leaving
if you trick me, mister, I will make you suffer
and they'll get you, mister, put you in the slammer and forget
you, mister, then you'll miss me won't you, miss me
won't you miss me?
Missed me, missed me, now you've got to kiss me.
if you kiss me, mister, take responsibility.
I'm fragile, mister, just like any girl would be
and so misunderstood so treat me delicately.
Missed me, missed me, now you've gone and done it,
hope you're happy in the county penitentiary
it serves you right for kissing little girls, but I will visit, if you miss me.
Say you miss me.
How's the food they feed you?
Do you miss me?
Will you kiss me through the window?
Do you miss me, miss me?
Will they ever let you go?
I miss my mister so.
11.11.12
Big Black Eyes
Έχω τα κέφια μου αλλά δε το
καταλαβαίνεις γιατί και αυτά έχουν χρώμα αλλόκοτο. Μοιάζει με το μωβ των νυχιών
μου αλλά δεν είναι μωβ. Κάνω "χου-χου" ανάμεσα στις παλάμες μου και
βγαίνουν υδρατμοί από τη διαφορά θερμοκρασίας του κορμιού και της ανάσας. Δε
θέλω να βρεθώ κοντά στα πόδια σου γιατί φοβάμαι μη με τσαλαπατήσεις. Και δε
φοβάμαι μη με λιώσεις, φοβάμαι που δεν είμαι καλή στα πάζλ και θα με παρατήσω
πριν καταφέρω να με συναρμολογήσω. Επίσης φοβάμαι μη βάλω λάθος τα κομμάτια και
βγω ένα τέρας που στο κεφάλι θα έχει πόδια και στα πόδια, μάτια. Και μετά θα με
αγαπάς από τύψεις που μου γάμησες την ομορφιά με την πατούσα σου κι εγώ θα σε
μισώ μια που με πάτησες και δυο που με λυπάσαι. Θέλω λουλούδια και αγάπες. Και
μερικά πράσινα άλογα. Και μερικά φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Θέλω σκούντημα
στην πλάτη -σήκω να δεις τι θέλει η μικρή- και θέλω "μμμμμμ..." και
κρεβατομουρμούρα στις δύο παρά έξι. Θέλω μάτια στο κεφάλι μου και πόδια στον
κορμό μου. Και αν είμαι μόνο μάτια, είναι γιατί δε χορταίνω να κοιτάζω τα
πελώρια, μεγαλοπρεπή δικά σου. Κρέμομαι
από το χερούλι του κορμιού μου για να ισορροπήσω μέσα μου το καλό και το κακό.
Και όταν παραπατώ γαζώνομαι από το δέρμα μου. Και γδέρνομαι και χαρίζω τις
νυχιές μου σε όποιον καταφέρει να με εξηγήσει. Και λόγω αδυναμίας της απαίτησής
μου με λίγο σάλιο επαναφέρω το δέρμα μου στην αρχική του κατάσταση. Κρυώνω
πεντανόστημα δάκρυα. Θα πιω με το στόμα μου μερικές γουλιές πριν με καταπιεί
αυτό. Βλέπω το μικρό ξανθό μωρό με βέλος να κάθεται στην απέναντι σκεπή και
σκέφτομαι πως προς τα όπου και να στοχεύει, πάλι μαλακία θα γίνει στο τέλος, να
το δεις. Η Φρόσω δε θυμώνει ποτέ στον Ιππέα. Ηλίθια γυναίκα εκ γενετής. Έχω μια
αίσθηση Χειμώνα στο σαλόνι μου δίπλα στο τζάκι. Χώθηκα κάτω από το πάπλωμα. Τσούζω.
10.11.12
Λύκη
Μ' έσυρες έξω απ' το σπίτι στα τέσσερά μου χρόνια. Ξεροστάλιαζες στα
χαλάσματα, στην άκρη της πόλης, εκεί, στην άκρη του αγνώστου, για ένα σου μόνο
βλέμμα. Μ' έβρισκες τότε πολύ μικρή, η νίκη σου πάνω μου με μάγεψε και ύπουλα
περίμενες την εφηβεία να τρυπώσεις στο σώμα μου, να μου κρυφτείς εκεί και να
νιώθω από μέσα τη καυτή, βρωμερή σου ανάσα. Η πείνα σου κατοίκησε τα μάτια μου,
το ουρλιαχτό σου στοίχισε το τραγούδι μου, η ψυχή μου αγρίεψε. Και αφού
καταβρόχθισες τα χρόνια μου κι όλα τα ευγενικά μου δώρα, άρχισες να κυνηγάς
σώματα ξένα. Έγινα η σκιά σου, όμως τέρας, σπάνια έβγαινες πια στο φως και για
να γλυτώσεις από μένα, τρύπωνες όλο και πιο πολύ στο πιο βαθύ σκοτάδι. Δε λέω,
υπήρξαν και καλές στιγμές. Κάποιες φορές, πλημμύριζε ο ουρανός σου άστρα για
λίγο, για όσο κρατάει ένα βλέμμα, κι έπειτα, κάθαρμα, με έσερνες όλο πιο βαθιά
στο σκοτεινό σου δάσος. Σ' ένα κυνήγι, ανελέητο. Χειρότερα κι από αγρίμια
μπλεχτήκαμε σε πάλη έως εσχάτων, ξεσκίσαμε την ψυχή μας, πασαλειφτήκαμε αίμα.
Με έμαθες να ζητάω για να σε δω να δίνεις όχι σε μένα, αλλού, και τώρα
έτσι κι αλλιώς δεν είμαι πια για σένα. Και 'συ, που όλα όσα θέλεις μα δε
μπόρεσες, δεν είσαι πια για μένα. Λύκε μου, πήγαινέ με πίσω, να πάρουμε το
παραμύθι απ' την αρχή, βάλε μου δράκους, βάλε μου μάγισσες, δε θα κωλώσω.
Μονάχα εκεί, στην άκρη-άκρη, βάλε ένα σπίτι με ένα φωτάκι τόσο δα, να ένα τόσο
δα μικρό φωτάκι, για να 'χω την ψευδαίσθηση πως ίσως κάποιος εκεί, κρατάει
αναμμένη μια φωτιά κι ότι με περιμένει. Σ' αφήνω λύκε. Πάω
να βρω τους φίλους μου. Θα πω τ' ανομολόγητα. Και θα σε καταδώσω.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)