Fin

Για όλα υπάρχει ένα τέλος αμετάκλητο. 

Λέγεται θάνατος.

...τέσσερις τοίχοι η

καινούρια μου εξορία,

δε φταις εσύ, δε λέει 

συγνώμη ο κεραυνός...

Tam Inmanem

Θα με αφήσεις να σκαλίσω την ψυχή σου; 

...ή μπορείς και μόνος σου;

ένα lemon pie martini παρακαλώ...

... και όχι δε περιμένω κάποιον.

Μόνη μου είμαι...

Ego clangere?

Η Λένα μου είπε πως έχουμε ότι μας αξίζει. Φέτος τα Χριστούγεννα θα κάνω τραπέζι για φίλους. Θα στολίσω ακόμα και τα ματοτσίνωρά μου με λαμπάκια. Και ο Άη Βασίλης θα λείπει. Δε λέω πολλά όχι επειδή έτσι μου βγαίνει, αλλά επειδή έτσι δε μου βγαίνει για την ακρίβεια. Δε μου βγαίνουν δεύτερες σκέψεις. Έτσι· μόνο μία τη φορά.

Fractum

…τώρα κατάλαβα… βρίσκεις κομμάτια σου μέσα μου.

 Αυτό σημαίνει πως έσπασες; 

Esprits Brûlés

"Τα καμένα δάση και η περιβαλλοντική απαξίωση είναι αποτέλεσμα της 

νοοτροπίας μιας απαθούς και κυνικής αγέλης 

ατομικιστών που ονομάζεται 

κατ’ επίφαση κοινωνία…

 Αναδάσωση στα 

καμένα μυαλά.

Ιθαγενείς από το τσιμεντένιο δάσος."

Σε μια αφίσα γραμμένο

Έλα να πάμε..

Acapella

Tacet

Μερικές φορές, κάποιοι άνθρωποι συμφωνούν 

μια στις τόσες να ξύνουν τις πληγές

 ο ένας του άλλου. Αλλά πονάει. 

Και τις πληγές μου, και τα νύχια μου.