13.9.12

Inspira me


Στραγγισμένες λέξεις από το νόημά τους. Ζούμε σαν σε ταινία αδιάφορης παραγωγής. Δε ξέρω ποιος μιλάει μέσα μου, αλλά αν τον μάθω θα του αλλάξω τα φώτα να μου πει τα πάντα. Και θα τον κάνω λαμπιόνι στο μπαλκόνι μου. Τελεία.
 







Warm me up
And breathe me

7.9.12

Fin

Για όλα υπάρχει ένα τέλος αμετάκλητο. 
Λέγεται θάνατος.







...τέσσερις τοίχοι η
καινούρια μου εξορία,
δε φταις εσύ, δε λέει 
συγνώμη ο κεραυνός...

5.9.12

Tam Inmanem

Θα με αφήσεις να σκαλίσω την ψυχή σου; 
...ή μπορείς και μόνος σου;










ένα lemon pie martini παρακαλώ...
... και όχι δε περιμένω κάποιον.
Μόνη μου είμαι...

3.9.12

Ego clangere?


Η Λένα μου είπε πως έχουμε ότι μας αξίζει. Φέτος τα Χριστούγεννα θα κάνω τραπέζι για φίλους. Θα στολίσω ακόμα και τα ματοτσίνωρά μου με λαμπάκια. Και ο Άη Βασίλης θα λείπει. Δε λέω πολλά όχι επειδή έτσι μου βγαίνει, αλλά επειδή έτσι δε μου βγαίνει για την ακρίβεια. Δε μου βγαίνουν δεύτερες σκέψεις. Έτσι· μόνο μία τη φορά.

1.9.12

Fractum


…τώρα κατάλαβα… βρίσκεις κομμάτια σου μέσα μου.
 Αυτό σημαίνει πως έσπασες; 

25.8.12

Esprits Brûlés


"Τα καμένα δάση και η περιβαλλοντική απαξίωση είναι αποτέλεσμα της 
νοοτροπίας μιας απαθούς και κυνικής αγέλης 
ατομικιστών που ονομάζεται 
κατ’ επίφαση κοινωνία…
 Αναδάσωση στα 
καμένα μυαλά.

Ιθαγενείς από το τσιμεντένιο δάσος."


Σε μια αφίσα γραμμένο



6.8.12

Acapella