1.9.12

Fractum


…τώρα κατάλαβα… βρίσκεις κομμάτια σου μέσα μου.
 Αυτό σημαίνει πως έσπασες; 

25.8.12

Esprits Brûlés


"Τα καμένα δάση και η περιβαλλοντική απαξίωση είναι αποτέλεσμα της 
νοοτροπίας μιας απαθούς και κυνικής αγέλης 
ατομικιστών που ονομάζεται 
κατ’ επίφαση κοινωνία…
 Αναδάσωση στα 
καμένα μυαλά.

Ιθαγενείς από το τσιμεντένιο δάσος."


Σε μια αφίσα γραμμένο



6.8.12

Acapella


31.7.12

Tacet





Μερικές φορές, κάποιοι άνθρωποι συμφωνούν 
μια στις τόσες να ξύνουν τις πληγές
 ο ένας του άλλου. Αλλά πονάει. 
Και τις πληγές μου, και τα νύχια μου.








27.7.12

Criminibus


Είμαι εδώ , εδώ  κι εδώ. Είμαι και 
αλλού.
Πλησιάζω τα δεκαεπτά και βγαίνω 
από την
κατάθλιψη της εφηβείας.
Ετοιμάζω βαλίτσα.
Μία. Μόνο.
Ότι μείνει πίσω θα
είναι τα εγκλήματά μου.







Μου αρέσει η
ζωή και 
θέλω να την
κατακτήσω.

23.7.12

Finem

Αφού δε βρίσκω άμεσα το 
μαύρο μου κολάν, θα 
κλείσω τα μάτια μου 
με συρματόπλεγμα
...


Λες να φύγει γρήγορα
το κάψιμο
από το καυτό σίδερο
στον αριστερό
μου πήχη;


21.7.12

Caesosque


Κάθε φορά που δηλώνω αισιόδοξη έρχεσαι και μου κόβεις τα δάχτυλα. Είναι το αγαπημένο σου παιχνίδι. Λατρεύεις τα αίματά μου. Ίσως είναι ο τρόπος που στάζουν στο πάτωμα. Ζητώ έναν δείκτη κι έναν αντίχειρα για να κλείσω τη μύτη μου και μια παλάμη για να κλείσω το στόμα μου. Ταυτόχρονα. Αλλιώς θα ουρλιάξω ανάσες και θα καταφέρω να σου σωθώ. Και μετά δε σου υπόσχομαι πως δε θα γυρίσω να σε σκοτώσω. Λατρεύεις τα αίματά μου. Κι εγώ τα δικά σου…