1.12.08




Σταγόνες ηδονής και πάθους στα σεντόνια… μυρωδιές ευωδιαστές από κορμιά που πριν λίγο αγαπήθηκαν. Και σιωπή…

Μια διαδρομή γεμάτη με στιγμές τραγουδιστές που γεμίζουν τα χιλιόμετρα…
Μια εκδρομή στο κέντρο της πόλης. Και σιωπή…

Ένα ξέφρενο φιλί σε κάποιο σκοτεινό ροκάδικο που κράτησε χρόνια.
Μια τρυφερή αγκαλιά και μια ρουφηξιά από το άρωμα των μαλλιών μου με τα μάτια κλειστά. Και σιωπή…

Ένα ποτό στο στέκι μου να γνωρίσεις τις αγάπες μου. Τη μουσική και την αμεσότητα.
Μια μελωδία από μια αντρική φωνή που με μεθάει. Και σιωπή…

Μια ζωγραφιά μιας γυναίκας που κάθεται στη γωνιά της στον καναπέ και μιλάει στο τηλέφωνο που μου μοιάζει…
Ένα χαμόγελο σαν χάδι. Και σιωπή…

-Να σε ρωτήσω κάτι;
-Ναι…
-Είσαι μαγικός;
-Όχι…

Φωτό:http://bealtaine.deviantart.com/art/Silence-from-Afar-101745527
Δευτέρα 01/12/08 22.26

28.11.08

320






Ακούω τα χιλιόμετρά σου να τα παίρνει ο αέρας…





Φωτό: http://sweetshading.deviantart.com/art/travelling-63578976
Φωτό: http://hurtmee.deviantart.com/art/Travelling-104104976

Παρασκευή 28/11/08 14.54

25.11.08

06/10/04



...όταν τα δάχτυλά μας μπλέχτηκαν για πρώτη φορά μεταξύ τους…
Όταν τα κορμιά μας ενώθηκαν σε μια μυστική μελωδική συμφωνία…
Κι ένα τραγούδι....

Εκείνο που σου τραγουδούσα κάθε πρωί πριν πάω στο γραφείο τότε…
Ένα τραγούδι για να σου δείξω, όσο μπορώ, το πόσο θα ήθελα να ήσουν μαζί μου εκείνη τη στιγμή, μα ήσουν μακριά μου…


Ôï óåíôüíé -

Έχω το σεντόνι σου, το σεντόνι σου
Το 'χω να με σκεπάζει
Κι είναι η νύχτα θάλασσα, η νύχτα θάλασσα
Που στα βαθιά με φωνάζει

Μέρες ξημέρωσαν, τα δύσκολα πέρασαν
Μα ο νους μου πίσω γυρνάει
Φταίει το σεντόνι σου, το σεντόνι σου
Που το άρωμά σου κρατάει

Δε μετανιώνω, δε σου θυμώνω
Μα αναρωτιέμαι που να 'σαι
Μακριά μου τι φοράς
Όταν κοιμάσαι

Γύρω μου πράγματα, σκισμένα γράμματα
Σκόρπια από δω και από κει
Γίνονται θαύματα
Μα στ' άψυχα πράγματα
Τι μπορεί να σωθεί

Θα το παλέψω, θα ξαναπιστέψω
Μα λόγο πια δεν κρατώ
Φταίει αυτό το όχι σου
Γι' αυτό το όχι σου
Όλα τ' αρνιέμαι εγώ

Δε μετανιώνω, δε σου θυμώνω
Μα αναρωτιέμαι που να 'σαι
Μακριά μου τι φοράς
Όταν κοιμάσαι

Έχω το σεντόνι σου, το σεντόνι σου
Σύννεφο που με τυλίγει
Παίζω το τραγούδι σου, το τραγούδι σου
Μα ο ουρανός δεν ανοίγει

Δε μετανιώνω, δε σου θυμώνω
Μα αναρωτιέμαι που να 'σαι
Μακριά μου τι φοράς
Όταν κοιμάσαι

Δε μετανιώνω
Μα όταν κρυώνω, αναρωτιέμαι που να 'σαι
Μακριά μου τι φοράς
Όταν κοιμάσαι



25/11/08

Κι έπεσα τυχαία πάνω του και σε θυμήθηκα. Ένιωσα ένα κύμα με δάκρυα να ανεβαίνουν από τις πατούσες μου προς τα πάνω, να περνάνε μέσα από τα πόδια μου, τις γάμπες, τους μηρούς, να ξεχύνονται στον κορμό μου, να φτάνουν στο στήθος μου. Να ανεβαίνουν στο λαιμό, να φτάνουν στο κεφάλι και να γίνονται όλα μια μόνο σταγόνα από δάκρυ και να βγαίνουν από τις έξω άκρες των ματιών μου…

Είναι πολύ παράδοξο το πόσο νιώθω να με συνδέει αυτό το τραγούδι μαζί σου. Και τώρα πια, βλέποντας το σπίτι μέσα από την εποικοδομητική απουσία σου, νιώθω να με συνδέει περισσότερο. Λες και όλα αυτά τα χρόνια δίπλα σου αυτό το τραγούδι ακολούθησε η ζωή μας…

Να ξέρεις φίλε…
Που και που έρχονται αφορμές που σε κάνουν να περνάς και βολτάρεις στο νου μου…


Φωτό: http://f0xylady.deviantart.com/art/Waiting-39732733
Τρίτη 25/11/08 13:28

24.11.08




Ταξίδεψες με κρύο που τρυπά με βελόνα τη σάρκα, μέχρι τον Βορρά μου. Κούρνιασες ξαποσταίνοντας στη στιγμή της αναπνοής μου, καθώς τα κρύα χέρια σου ακούμπησαν τη ζεστή μου πλάτη για να ζεσταθούν. Ανατριχίλα, μα τόσο όμορφη η στιγμή που προσφέρεις λίγη ζεστασιά από τη ζέστη σου…

Ένα υπέροχο γλυκό από τον φούρνο της γειτονιάς κι ένα γιουβέτσι που ταΐστηκε με αλάτι δύο φορές και έκανε τον κόπο μου να πάει μια βόλτα ως τα σκουπίδια…

Ένα ελαφρύ λευκό κρασί που όμοιό του δε δοκίμασα ποτέ και μου άρεσε. Ένα τραπέζι με μπόλικη ποικιλία πατάτας πάνω του που κάνει τη φωνή δυνατά γελαστή. ‘‘Αν δε θες πατάτες, φάε πατάτα!’’

Μια γυναικεία φωνή στο ραδιόφωνο μιλάει για κάποιον Χρήστο που η καρδιά του μάλλον πονά από Έρωτα και με μπερδεύει. Χαμογελώ κλείνω τα μάτια και ρωτώ: ‘‘Ακούς;’’

Ένα τηλεφώνημα στις 05.00 το πρωί και μια φωνή ανήσυχη από την άλλη γραμμή να αγωνιά και να ρωτά: ‘‘Που είσαι;;’’ κι ένας κόκκος τύψης που κοιμόμουν μπήκε στο μάτι μου.

Ο χειμώνας έφερε τις πρώτες νιφάδες χιονιού πάνω στο κρύο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου που χτες βράδυ αργά διέσχιζε τον περιφερειακό πηγαίνοντας προς τον προορισμό μιας μόνο στιγμής ολοζώντανης μέσα στο μουδιασμένο από το κρύο σώμα.

Κάθε τέλος είναι αφορμή για μια καινούρια αρχή...
Μείνε στη σιωπή ως την επόμενη φορά…

φωτο:http://dream-traveler.deviantart.com/art/Personal-space-204957125
Δευτέρα 24/11/08 08.49

22.11.08



Ήθελα να σου μιλήσω σήμερα, μα ο ουρανίσκος μου γέμισε αγκάθια και κεντρίζει όλα εκείνα τα όμορφα που η καρδιά γεννά, και τα καταπίνει. Οι λέξεις γίνονται ανιαρές και η γλώσσα έχει μια γεύση πίκρας από κάποιο δηλητήριο που έσταξε πάνω της μια επιθυμία παρουσίας που ακόμα είναι απούσα. Κι εγώ, εδώ, ανάμεσα σε γράμματα που ακατανόητα διαδέχονται το ένα το άλλο φτιάχνοντας λέξεις, λες και γεννήθηκαν από άλλη μητρική γλώσσα…

Επέστρεψα σπίτι. Η Αποθήκη του Μύλου φιλοξένησε γι’ απόψε τη διασκέδασή μου και με ένα κεφάλι έτοιμο να εκτοξευτεί στο ταβάνι, μετρώ της απουσίας σου τις ώρες βογκώντας από έναν πόνο προσμονής ενός φιλιού που δε λέει να έρθει, λες και ο χρόνος μου προχωρά μέσα σε κύλινδρο κι αντί να κυλάει μένει πάντα στο ίδιο σημείο. Κι ας κουράζεται. Μένει πάντα στο ίδιο σημείο. Και οι δείκτες κολλούν. Και η εικόνα ξεθωριάζει. Και η αναμονή τσιτώνει τα νεύρα και τα σπάει. Μικρές παλλόμενες χορδές σε μια κοσμική συμφωνία γίνονται και ο εκνευρισμός πιάνει ταβάνι. Μα θα έρθεις. Γιατί σε περιμένω…

Όνειρα ονειρεμένα γι’ απόψε, ταξιδεύοντας πάνω σε μια ηλιαχτίδα…

Φωτό: http://soulful-tears.deviantart.com/art/Waiting-66765923
Σάββατο 22/11/08 03.24

19.11.08



Je suis malade - Lara Fabian

Je ne fume plus
Je ne rve plus
Je n’ai mme plus d’histoire
Je suis seule sans toi
Je suis laide sans toi
Comme une orpheline dans un dortoir

Je n’ai plus envie
De vivre ma vie
Ma vie cesse quand tu pars
Je n’ai plus de vie
Et mme mon lit
Se transforme en quai de gare
Quand tu t’en vas…

je suis malade
Compltement malade
Comme quand ma mre sortait le soir
Me laissant seul avec mon dsespoir

Je suis malade
Compltement malade
J’arrive on ne sait jamais quand
Tu pars on ne sait jamais o
Et a va faire bientt deux ans
Que tu t’en fous…

Comme un rocher
Comme un pch
Je suis accroch toi
Je suis fatigue, je suis puise
De faire semblant d’tre heureuse
Quand ils sont l
Je bois toutes les nuits
Et tous les whiskys
Pour moi ont le mme got
Et tous les bateaux
Portent ton drapeau
Je ne sais plus o aller tu es partout…

Je suis malade
Compltement malade
Je verse mon sang dans ton corps
Et je suis comme un oiseau mort
Quand toi tu dors
Je suis malade
Parfaitement malade
Tu m’as prive de tous mes chants
Tu m’as vide de tous mes mots
Pourtant moi j’avais du talent
Avant ta peau…

Cet amour me tue
Si a continue
Je crverai seule avec moi
Prs de ma radio
Comme un gosse idiot
coutant ma propre voix qui chantera…

Je suis malade
Compltement malade
Comme quand ma mre sortait le soir
Et qu’elle me laissait seule avec mon dsespoir
Je suis malade
C’est a… je suis malade
Tu m’as prive de tous mes chants
Tu m’as vide de tous mes mots
Et j’ai le coeur compltement malade
Cern de barricades
T’endends…
je suis malade…


Σιωπώ για να με ακούσεις όσο πιο δυνατά μπορείς...
Βάλε τα χέρια σου στ' αυτιά και άκουσέ με...
Όλη η φωνή μου μία λέξη...

φωτό: http://autumnraindrop.deviantart.com/art/Miss-you-82927920
Τετάρτη 19/11/08 14.36

17.11.08




Kainouria arxi - Giannis Kotsiras

Λέξη-λέξη πώς να το πω
όλο αυτό που όταν δεν σ’ έχω περνάω
δεν υπάρχουν λόγια γι’ αυτό το τέρμα
που δεν πάει πιο ‘κει
που διψάει για σένα.

Λέξη-λέξη πώς να βρεθώ
στο στενό κρεβάτι που ανάψαν οι φλέβες
δεν υπάρχουν λόγια γι’ αυτό το δέρμα.
Δέρμα από φωτιά.
Δυνατό μετάξι.

Λέξη-λέξη θα ψάχνω ακούς
όλα αυτά που όταν δε σ’ έχω τα θέλω
δεν υπάρχουν λόγια γι’ αυτό το τέρμα
την καινούρια αρχή
που ζητάει εσένα...

Καλό ξημέρωμα...



Φωτό: http://trixypixie.deviantart.com/art/do-you-miss-my-love-69990265
Δευτέρα 17/11/08 24.57