Tango

Είμαι ερωτευμένη... αυτή τη στιγμή είμαι... δε ξέρω για αύριο, με με ρωτάς...

Τι μπορεί να μου πει κάποιος γι' αυτές τις μουσικές που ερωτεύονται... γι' αυτά τα βήματα που παθιάζονται... γι' αυτά τα κορμιά που λικνίζονται... γι' αυτές τις ανάσες που ξεχύνονται σε χειμαρρώδη ποτάμια ηδονής...

Ειμαι ερωτευμένη... συτή τη στιγμή... δε ξέρω για αύριο, μη με ρωτάς....

Τρίτη 07/10/08 11.57

Γράμμα στον Άγνωστο Φίλο...

Μπερδευόμαστε σε όνειρα κι έπειτα δε ξέρουμε αν αυτό που ζούμε συνεχίζει να είναι η πλοκή ενός ονείρου ή μια πραγματικότητα. Αυτό που ξεχωρίζει όμως τα όνειρα από την πραγματικότητα, είναι πως στα όνειρα είναι όλα τόσο όμορφα! Ακόμα και τα απρόοπτα είναι κομμάτι της υπεροχής. Στην πραγματικότητα όμως τα απρόοπτα συνήθως μας αποπροσανατολίζουν. Βέβαια... μπορούμε να κάνουμε τα όνειρά μας ονειρέματα και να ζήσουμε εκεί μέσα έτσι όπως εμείς θέλουμε κι επιλέγουμε μια πραγματικότητα πέρα για πέρα αληθινή σε μια άλλη διάσταση του νου. Αρκεί να μη τσιμπήσουμε με δύναμη το μπράτσο μας ώσπου να ματώσει και τότε διαπιστώσουμε μόνο το αίμα που σχηματίζει μικρά ρυάκια πόνου...

Τα πάντα είναι θέμα επιλογών, νομίζω το έχουμε πει ξανά αυτό. Παρατηρώ τη ζωή σου μέσα από μικρές λέξεις και νομίζω πως είναι αρκετά έντονη και παθιασμένη με στιγμές απείρων στιγμών. Κι όμως, φαίνεται σαν κάτι να λείπει... ίσως ο Έρωτας που έφυγε κάποτε δίνοντας τη θέση του σε μια όμορφη αγάπη, αλλά η απουσία του χτυπά τις πόρτες των πιο κρυφών φαντασιώσεών μας και διεκδικεί την παρουσία του...

Μη το αναλύεις... άσε το απλά να συμβεί. Μόνο τότε θα διαπιστώσεις το μεγαλείο ή το τίποτά του...

Μείνε εκεί.... για όσο θες... για όσο αντέχεις…αν υπάρχει λόγος...

φωτό:http://yagak.deviantart.com/art/Velvet-Dreams-53483530

Σάββατο 04/10/08 11.36

1219915

 Σε βλέπω, μα δε σε γνωρίζω πια… η εικόνα σου ξεθωριάζει κι εγώ θέλω να τρέξω ουρλιάζοντας να σταματήσω τη φθορά της, μα νιώθω σαν παιδί που μεγάλωσε πια και κρατάει ακόμα στο δεξί χέρι του την αγαπημένη του κούκλα. Τη σέρνει, την τραβάει από ‘δω και από ‘κει και κάποια στιγμή κοιτάζει το πρόσωπο της και διαπιστώνει πως τα μαλλιά της λερώθηκαν, τα μάτια της έγιναν θολά, τα χρώματά της ξεθώριασαν κι αυτά˙ σαν την εικόνα σου. Και όσο την κοιτάζει τόσο διαπιστώνει πως πρέπει πια να την ξεφορτωθεί. Πέρασε καιρός πολύς. Μεγάλωσε πια. Δεν υπήρχε νόημα να κυκλοφορεί με μια κούκλα που μοιάζει να είναι άρρωστη. Σαν τα αισθήματά μου που νόσησαν τόσο καιρό δίπλα σου.

Get this widget Track details eSnips Social DNA

Λες πως τα νιάτα είν’ αστραπή που δεν ακούει

η ομορφιά τυφλή βροντή, νωπό σημάδι

και η φροντίδα μια ντροπή που υπακούει

Η αγάπη πάει με κουπιά, πως να προλάβει

Η αγάπη πάει με κουπιά, πως να προλάβει

Είπα ο χρόνος κι η αλήθεια είναι ταίρι

μα σακατεύτηκα για ένα σου φιλί

ο σκουπιδιάρης ο καημός κάτι θα φέρει

Όμως να ξέρεις πως σ’ αγάπησα πολύ

Σ’ αγάπησα πολύ

Λες πως θ’ αλλάξει ο καιρός, θ’ ανάψουν άστρα

θα ‘χει πανσέληνο, θα λάμπει το φεγγάρι

δες δύο χέρια από πηλό ρίχνουνε κάστρα

Έστηνε δόκανο η ζωή και όποιον πάρει

Έστηνε δόκανο η ζωή και όποιον πάρει

Είπα ο χρόνος κι η αλήθεια είναι ταίρι

Μα σακατεύτηκα για ένα σου φιλί

Ο σκουπιδιάρης ο καημός κάτι θα φέρει

Όμως να ξέρεις πως σ’ αγάπησα πολύ

Είπα ο χρόνος κι η αλήθεια είναι ταίρι

Σ’ αγάπησα πολύ

Μα σακατεύτηκα για ένα σου φιλί

Σ’ αγάπησα πολύ

Ο σκουπιδιάρης ο καημός κάτι θα φέρει

Σ’ αγάπησα πολύ

Όμως να ξέρεις πως σ’ αγάπησα πολύ

Σ’ αγάπησα πολύ

Τραγουδάει ο Θεοχαρίδης σε ένα τραγούδι που μου το χάρισε κάποιος. Και με αυτό θα σε αποχαιρετίσω αύριο. Θα σε βάλω σε μια βάρκα, θα φυσήξω τα πανιά της να φουσκώσουν και θα σε αφήσω να φύγεις μακριά στο άγνωστο, όσο θα πιάνομαι σφιχτά από χέρια δυνατά που δε θα με αφήνουν να σε φωνάξω και πάλι πίσω… θα κουνήσω το χέρι μου κι έτσι απαλά θα σου πω αντίο…
Λησμόνησε με… όσο πιο γρήγορα μπορείς…

Σάββατο 04/10/08 09.23

φώτο:http://talkingdrum.deviantart.com/art/Boat-88931854

12+13

Σςςς... κοιμήσου.... είναι νωρίς πολύ... ακόμα δε χάραξε... και αν σε ξύπνησα, συγνώμη... άσε τη βροχή να νανουρίσει το μυαλό σου...

Κυριακή 28/09/08 05.42

φώτο:http://madzz.deviantart.com/art/sleep-56156529

Ας χαθείς...

Σήμερα που βρέχει είμαι ακόμα μαζί σου κάτω από τα ζεστά σκεπάσματα… από χτες το βράδυ στ’ όνειρο μου, δεν έφυγες με τις σκιές...

Μες στα σύννεφα ζωή μου

μακριά απ’ τη φυλακή μου να με πας.

Να μ’ αγγίξει ο αέρας

σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς.

Να κουρνιάζω στο πλευρό σου

μες στο παραμιλητό σου να με βρεις.

Ν’ ακουστεί το όνομά μου

κι εσύ ράγισε καρδιά μου κι ας χαθείς,

ας χαθείς.

Να με σήκωνε ένα κύμα

να με λύτρωνε απ’ το κρίμα της ψυχής.

Να ξεπλύνει το θυμό μου

να ξανά ’ρθει τ’ όνειρό μου να το δεις.

Ας ερχόταν ένα βράδυ

να ‘χει φως κι όχι σκοτάδι να το ζεις.

Να μπορώ να σου γελάσω

κι ύστερα να προσπεράσω κι ας χαθείς,

ας χαθείς.

Του μυαλού μου οι εικόνες

να ‘σβηναν σα να ‘ταν πόρνες της στιγμής.

Να μην έχω να θυμάμαι

όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς.

Να μην ξέρω πια τι κάνεις

άλλο να μη με πικράνεις, δεν μπορώ.

Δεν μπορώ να σε κοιτάζω

και στα λόγια να μη βάζω σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ.

Σάββατο 27/09/08 10.01

@(*#(@*#(!)

Βρέχει… μέρες τώρα…

Η διάθεσή μου είναι παράξενη σήμερα… αισθάνομαι πως κάτι συμβαίνει. Νιώθω μια περίεργη ανησυχία. Όπως πριν από λίγες μέρες που αισθανόμουν πως κάτι γίνεται που με αφορά χωρίς να το ξέρω. Και ήταν αλήθεια…

Βλέπω τους ανθρώπους γύρω μου να περπατάνε σκυφτοί μέσα στα μπουφάν τα χειμωνιάτικά τους. Τους ακούω να βλαστημάνε που βρέχει κι εγώ χαίρομαι γιατί έχω την αποκλειστικότητα της αγάπης. Χαίρομαι…

…σαν φιλενάδα δευτέρας επιλογής που χαιρέκακα χαμογελάει που η κολλητή της δε βρήκε νούμερο να αγοράσει τα ίδια παπούτσια μ’ εκείνη…
…σαν ερωμένη σύντροφος που ο εραστής της μόλις που ξέκλεψε δυο στιγμές από το σπίτι του και τώρα είναι μ’ εκείνη… μόνο μ’ εκείνη…

Κάτι συμβαίνει. Δε ξέρω τι. Ελπίζω ως το απόγευμα να έχω μάθει. Ή μήπως όχι…;


Πέμπτη 25/09/08 13.08

φώτο:http://leonidafremov.deviantart.com/art/TOGETHER-IN-THE-STORM-70591311

Βρέχει... Σ'αγαπάω...

Πόσο μου αρέσει η αίσθηση μέσα στις χνουδωτές πορτοκαλί κάλτσες μου…

Πόσο μου αρέσει η φωτεινότητα της συννεφιασμένης αυτής μέρας…
Πόσο μου αρέσει το απαλό, τρυφερό και αχνό φως της φλόγας των κεριών μου…
Βρέχει…
Σ’ αγαπάω…

Κυριακή 21/09/08 18.06

φώτοhttp://darkenedheart-stock.deviantart.com/art/Four-Glowing-Candles-44069765