Μάθε με...κι άλλο...

…συνέχεια…

Θα μπορούσα να είμαι καπνός από τσιγάρο που μου αρέσει να μπαίνω στο κορμί προσφέροντας ευχαρίστηση. Να διοχετεύομαι σε κάθε κύτταρο και να μένω εκεί μέχρι να καεί το επόμενο. Να στροβιλίζομαι στον αέρα, να γίνομαι κύκλος, να σπάω πάνω σε κάποιον τοίχο, να κουβαλάω ερωτικά υπονοούμενα. Να βοηθώ στη συλλογική σκέψη, να άγχω, να προκαλώ εξάρτηση…

Μου αρέσουν τα παιγνίδια του μυαλού. Μια ματιά θα μπορούσε να κάνει το μυαλό μου να πλάσει χίλια σενάρια. – ‘‘θα μπορούσε αυτή η ματιά να σημαίνει εκείνο... ή… τώρα που το σκέφτομαι το άλλο…χχμμμ… αναθεωρώ…’’- Και ας είναι το χιλιοστό πρώτο το αληθινό και ας μη το σκέφτηκα ποτέ. Δεν έχει σημασία. Η σκέψη μου τρέχει με ταχύτητα φωτός...

Θα μπορούσα να κρυφτώ στην ηλιαχτίδα του πρωινού ήλιου που θα ακουμπήσει τα βλέφαρά σου και θα τα πονέσει, ελαφρώς, μέχρι εκείνα να ανοίξουν. Να σκορπίζω με μιας όλα τα όνειρα της περασμένης νύχτας που ξεχασμένα εντελώς έγιναν ανυπόστατα. Να σου φέρνω το πρώτο σου χαμόγελο πριν σηκωθείς από το κρεβάτι μια ωραία Κυριακή που θα ετοιμαστείς για ένα ταξίδι. Να ζεστάνω το κορμί σου όταν κρυώνει, να σκοντάφτω πάνω στα σκούρα γυαλιά του ηλίου σου. Να βρεθώ αναπάντεχα στη μέρα σου μετά από βροχή και να σου φτιάξω τη διάθεση. Να ψάχνεις να με βρεις όταν κρύβομαι μαζί με το μεγαλύτερο άστρο πίσω από ένα σύννεφο…

Μου αρέσει όταν ερωτεύομαι, να χάνω τον έλεγχο. Πως αλλιώς θα μπορούσα άλλωστε; Να γεμίζει η ματιά μου με φως σε μια συνάντηση, από ένα τηλεφώνημα, από ένα, κατά τ’ άλλα κατά λάθος, άγγιγμα στην πλάτη. Να πλάθω σουρεαλιστικές εικονικές πραγματικότητες. Να βρίσκομαι μίλια μακριά και όμως η αγκαλιά μου να ζεσταίνει. Να κοιτάζω κάτω από τα σκεπάσματα μου και να βρίσκω την παρουσία μέσα στην απουσία…

Λατρεύω τα δυνατά γέλια! Μου αρέσει να γελώ δυνατά! Σαν γάργαρο κρυστάλλινο νερό είναι το γέλιο μου. Τρέχει με ορμή σε ένα ποτάμι, πέφτει πάνω σε βράχια με δύναμη, ξεχύνεται σε έναν καταρράχτη, καταλήγει ήρεμο στην όχθη της λίμνης που τις προάλλες με φιλοξενούσε μέσα στη φαντασία μου. Ξυπνάει το κορμί και τις αισθήσεις μου. Ακόμα και όταν οι άλλοι ενοχλούνται. Τι ξέρουν αυτοί από χαρά; Απολαμβάνω τα καχύποπτα βλέμματα τους που θα μπορούσαν να είναι απόρροια της σκέψης ‘‘Μα τι της λένε και γελάει τόσο πολύ;’’ -Είδες; Πάλι σενάρια πλάθω…

Συνεχίζεται;;;;

Τετάρτη 13/02/08 18.48

φωτό:http://oldvibrator.deviantart.com/art/smoking-108697172

The weeping song...

Η πρώτη μελωδία που με ακούμπησε κάνοντας παρέα στον καφέ και στο τσιγάρο μου μπαινοντας σπίτι μου...

Go son, go down to the water

And see the women weeping there

Then go up into the mountains

The men, they are weeping too

Father, why are all the women weeping?

They are weeping for their men

Then why are all the men there weeping?

They are weeping back at them

This is a weeping song

A song in which to weep

While all the men and women sleep

This is a weeping song

But I won't be weeping long

Father, why are all the children weeping?

They are merely crying song

Oh, are they merely crying, father?

Yes, true weeping is yet to come

This is a weeping song

A song in which to weep

While all the men and women sleep

This is a weeping song

But I won't be weeping long

Oh father tell me, are you weeping?

Your face seems wet to touch

Oh then I'm so sorry, father

I never thought I hurt you so much

This is a weeping song

A song in which to weep

While we rock our selves to sleep

This is a weeping song

But I won't be weeping long

But I won't be weeping long

But I won't be weeping long

But I won't be weeping long

Μάθε με λίγο ακόμα...

…συνέχεια…




Θα μπορούσα να είμαι μια σταγόνα…να έχω πέσει από μια πευκοβελόνα πάνω στα μαλλιά σου, να σκαρφαλώνω ως το πρόσωπο σου να με σκουπίσεις βάζοντας με στη παλάμη σου, να με κρατήσεις εκεί… Σου το είπα.. δε μπορείς να με βρεις εύκολα μα... εγώ μπορώ να γίνω μικροσκοπική και να χορέψω ακόμα και πάνω στις βλεφαρίδες σου… μπορώ να υποκλέψω κάθε σου φαντασίωση, κάθε σου σκέψη. Όχι γιατί είμαι αδιάκριτη, μα γιατί οι άνθρωποι συνήθως με αφήνουν να μπω μέσα τους όταν θέλω να το κάνω…

Μου αρέσει όταν θυμώνω να ουρλιάζω. Να δίνω στην οργή μου φωνή. Ξεχύματα παθιασμένης κραυγής να βγαίνουν από μέσα μου, να κοπανιούνται πάνω στους τοίχους, να κάνουν αντίλαλο, να τα ακούω ξανά όπως γυρίζουν στ’ αυτιά μου ξυπνώντας το αγρίμι που έχω μέσα μου. Μη προσπαθήσεις να με εξημερώσεις εκείνη τη στιγμή.. θα σε γρατζουνίσω και ίσως σου αφήσω σημάδια.. άφησε με… θα μου περάσει η τσαντίλα και θα γίνω πάλι καναπόγατα που θα γλείφω την ουρά μου όσο θα έρχομαι να μπλέκομαι στα πόδια σου αναζητώντας το χάδι σου. Και αν δε μου το δώσεις, θα βάλω το κεφάλι μου κάτω από την παλάμη σου, θα τριφτώ ανάμεσα στα πόδια σου και θα το πάρω με το «έτσι θέλω»


Είμαι τόσο ονειροπόλα όσο ρεαλίστρια. Ένα κράμα από πούπουλο και ατσάλι. Πεισματάρα και πολεμίστρια. Ξέρω τι θέλω και αυτό που θέλω το διεκδικώ. Στον αγώνα της διεκδικήσεις κερδίζει πάντα ο καλύτερος. Έτσι κι εγώ δίνω τον καλύτερο εαυτό μου. Και αν τύχει και χάσω, τότε κλείνομαι και πάλι στον φανταστικό μου κόσμο και γεμίζω τις εικόνες μου με εικόνες…

συνεχίζεται…. Μάλλον…

Τρίτη 12/02/08 18.51

φωτό: http://jenni77.deviantart.com/art/Chocolate-Drops-67195498

Θέλει μαγκιά...

...όπως και να το κανουμε....

Αν τύχει και μ’ ερωτευτείς, πολλά μπορεί να υποστείς
Απ’ τις αρχές θα ‘ναι μεγάλες οι κυρώσεις.

Είν’ ανυπότακτες καρδιές, φέρουν πολύ βαριές ποινές
Γι’ αυτό καλύτερα σε ‘μενα μην ενδώσεις.

Θέλει μαγκιά για ν’ αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά
Για έναν Έρωτα να πεις «Εγώ θα ζω με δανεικά»
Θέλει μαγκιά για να δοθείς σε ένα πάθος δυνατό
Μα εσύ μωρό μου δε διαθέτεις απ’ αυτό

Αν τύχει και μ’ ερωτευτείς , θα χάσεις την καλή δουλειά
Και θα διωχτείς απ’ τη μεγάλη εταιρία

Κι εκεί που όλα παν’ καλά, με σπίτια και εξοχικά
Στο δρόμο να βρεθείς χωρίς να έχεις μία.



Θέλει μαγκιά για ν’ αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά
Για έναν Έρωτα να πεις «Εγώ θα ζω με δανεικά»
Θέλει μαγκιά για να δοθείς σε ένα πάθος δυνατό
Μα εσύ μωρό μου δε διαθέτεις απ’ αυτό

Θέλει μαγκιά να μπορέσεις να δεις, τη ζωή καθαρά και να πεις «Γεια χαρά»
Σ’ ό,τι σε δένει σε κρατάει στη Γη και σε σ’ αφήνει να πετάς σαν πουλί

Όμως το βόλεμα είναι βόλεμα μωρό μου!
Που ν’ αφήσεις τη χλιδή, μια αξία σταθερή
Και να γυρίσεις πάλι στα ζόρια τα ίδια
Αυτό το κάνουν μόνο όσοι έχουν μεγάλα…

Θέλει μαγκιά για ν’ αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά
Για έναν Έρωτα να πεις «Εγώ θα ζω με δανεικά»
Θέλει μαγκιά για να δοθείς σε ένα πάθος δυνατό
Μα εσύ μωρό μου δε διαθέτεις απ’ αυτό

Θέλει μαγκιά να μπορέσεις να δεις, τη ζωή καθαρά και να πεις «Γεια χαρά»
Σ’ ό,τι σε δένει σε κρατάει στη Γη και σε σ’ αφήνει να πετάς σαν πουλί

Μάθε με... σε αφήνω....

Θέλεις να ‘ρθεις και να με ακούσεις να σου μιλώ για ‘μένα.. μα.. γιατί; Ξέχνα το… έχω κι εγώ την ανάγκη να σου μιλώ…

Κρυμμένη στον κόσμο των αισθήσεων και των παραισθήσεων.. έχω τη μανία να κοιτάζω τα χρώματα ακόμα και αν το φόντο είναι κατάμαυρο. Και αν αυτό γίνει εξαιρετικά δύσκολο, κλείνω τα μάτια μου και τα βρίσκω κρυμμένα πίσω από τα βλέφαρά μου…

Με μια κούπα ζεστό καφέ στο χέρι κοιτάζω έξω από το παράθυρο μου τον συννεφιασμένο ουρανό και περιμένω να βρέξει. Μου λείπει η βροχή.. δε προλαβαίνω να την απολαύσω πλέον. Βρέχει τόσο σπάνια! Μου αρέσει να παίζω με τις σταγόνες στο τζάμι, να μαντεύω το δρομολόγιό τους προς το κάτω μέρος του παραθύρου, μου αρέσει να βλέπω τα φύλλα των λουλουδιών μου να γέρνουν από το νερό της. Μου αρέσει να την ακούω, να της λέω τα μυστικά μου κι εκείνη να τα παίρνει μακριά σε μέρη αλλόκοσμα να τα ακουμπήσει. Μου αρέσει να βλέπω τα μαύρα σύννεφα που πότε μοιάζουν με πουλιά, πότε με λουλούδια, πότε με σχήματα αλλόκοτα που η φαντασία μου δε προλαβαίνει να τα ακουμπήσει και εκείνα αμέσως αλλάζουν μορφή.

Η μαγεία είναι να βλέπεις τα χρώματα πριν βγει το ουράνιο τόξο… Μάθε μαζί μου να διακρίνεις όλα τα χρώματα του κόσμου μέσα σε μια σταγόνα βροχής και άσε τους άλλους να βλέπουν μόνο το γκρι. Δε μας αφορούν… τα χρώματα είναι για όλους εμάς που μας αρέσει να τα απολαμβάνουμε. Κοίταξε με! Κάνω κούνια κάτω από τα τοξωτά χρώματα της Ίριδας…

Αγαπώ τη μουσική και τα τραγούδια. Αγαπώ τους απαλούς ήχους γενικότερα. Τις μελωδίες που σκαρφαλώνουν σαν μικρά ξωτικά πάνω στις νότες. Πιάνουν την «Ντο» και καταλήγουν στη «Σολ» κάνοντας μονόζυγο. Μου αρέσει να αφήνομαι κι εγώ στην παρέα των μικροσκοπικών ξωτικών και να στροβιλίζομαι να χοροπηδάω να σκαρφαλώνω και να γελώ πάνω στις μουσικές με τις μουσικές. Από φαντασία άλλο τίποτα! Το να το «σκάω» σε φανταστικούς κόσμους είναι το αγαπημένο μου παιγνίδι…

Όχι όλα όμως από το πρώτο μας ραντεβού…


…συνεχίζεται….


Δευτέρα 11/02/08 09.14

φωτό:http://vampchick01.deviantart.com/art/Colours-66081285

Αγαπημένο μου Ημερολόγιο...

…σήμερα έχω τα κέφια μου... μη με ρωτήσεις γιατί, δε ξέρω μα… έχει σημασία;


Χτες βράδυ δε κοιμήθηκα διόλου καλά. Κρύωνα με το κοντομάνικο μπλουζάκι της στολής μα βαριόμουν τόσο πολύ να σηκωθώ να πάρω μια ζακέτα να φορέσω!

Σηκώθηκα πρωί αλλά αυτό που με «χαλάει» είναι οι πρωινές υποχρεώσεις της δουλειάς που επιβάλλονται πριν το σώμα ξυπνήσει καλά καλά, πριν πιει την πρώτη γουλιά καφέ και πριν κάψει τσιγάρο. Άγριο ξύπνημα. Συμφωνείς;

Έφτασα σπίτι. Έβαλα απαλές μουσικές που ταιριάζουν με την συννεφιά της μέρας και με την καλή μου διάθεση. Έστριψα ένα τσιγάρο, ζέστανα νερό στον βραστήρα για έναν ακόμα καφέ, έριξα φυλλαράκια τροφής στα ψάρια στο ενυδρείο μου, που τελευταία έχουν κι εκείνα τα κέφια τους, και ήρθα να αφήσω δυο σκέψεις σε ‘σένα πριν χωθώ κάτω από τα σκεπάσματά μου που με φλερτάρουν εδώ και ώρα, μα εγώ το «παίζω» δύσκολη λέγοντας «σε λίγο…» γιατί δε θέλω να χάσω την όμορφη τούτη μέρα μου μαζί τους. Θα έρθει και πάλι το βράδυ κι εγώ θα πρέπει να ξαπλώσω το κορμί μου πάλι σε ένα ξένο κρεβάτι όσο το μυαλό μου θα περιμένει τον ήχο ειδοποίησης για βοήθεια…



Υ.Γ. Δένω μια κλωστή στο δάχτυλο για να μη ξεχάσω να πάρω τη ζακέτα μου από το ντουλάπι μου στα αποδυτήρια και παγώσω και απόψε!


Κυριακή 10/10/08 14.11

φωτό:http://ronaldbkg.deviantart.com/art/Writting-the-end-181612997

Σήμερα θέλω να σου πω πως....

...τώρα που μεγάλωσες, να θυμάσαι πως η μεγάλη ομορφιά κρύβεται μόνο μέσα σου. Άνοιξε το κορμί σου να φανεί η ψυχή σου να μπεις μέσα της να γίνεις ένα με αυτή. Δες τα χρώματά της, άκου την ανάσα της, μύρισε το άρωμα της, γεύσου τη γεύση της…



Χρόνια σου πολλά αδερφέ μου… καλώς μας ήρθες στον κόσμο των ενήλικων… να θυμηθείς να μη ξεχάσεις αυτή τη μέρα της ενηλικίωσής σου... Σ’ αγαπώ πολύ…


…Η μεγάλη σου αδερφή…


Κυριακή 10/10/08 16.25

φωτόhttp://ladyang.deviantart.com/art/Little-angel-103320671